Rodowodowy - co to znaczy?
Kiedy już zapadnie decyzja o kupnie psa, trzeba się zastanowić nad naszymi oczekiwaniami i planami wobec nowego członka rodziny. Od tego zależy, gdzie i do kogo zwrócimy się w kwestii zakupu. Kto chce psa wystawiać i bywać z nim na zawodach, musi poszukać rodowodowego, gdyż tylko taki pies może brać udział w imprezach kynologicznych.
Właściciele psów bez rodowodu podczas szkoleń lub wystaw przysłuchują się pełnym ekspresji opowieściom wystawców, przyglądając się, jak wygląda przygotowanie psa do wystawy i nabierają ochoty, by też spróbować. Czasem zwracają się do organizatorów z pytaniem: „Czy mój pies też może być wystawiany?” Usłyszawszy, że wystawy są tylko dla psów z rodowodem, pytają: „Czy nie da się wyrobić rodowodu mojemu psu?” To pytanie pada zdumiewająco często i świadczy o tym, że wielu właścicieli psów nie zdaje sobie sprawy z tego, czym jest rodowód i w jaki sposób pies go otrzymuje.
CO TO JEST RODOWÓD
- Rodowód to udokumentowane pochodzenie psa. W
Polsce rodowody są rejestrowane w Polskiej Księdze
Rodowodowej (PKR).
- Szczenię kupujemy z metryką, czyli tymczasowym
dokumentem, w którym znajdują się podstawowe
informacje o psie: rasa, nazwa, płeć, maść, data
urodzenia, rodzice, hodowca, numer tatuażu. Taką
metrykę rejestrujemy w Związku Kynologicznym i po
pewnym czasie na jej podstawie otrzymujemy rodowód.
Obecnie metryka nie ma czasowego ograniczenia
ważności.
- Od 1990 roku wszystkie szczenięta w miocie
otrzymują metryki. Nie istnieją więc tzw. szczenięta
nadliczbowe, które metryki nie otrzymały. Do dziś
jednak nieuczciwi sprzedający, a za nimi oszukani
nabywcy mówią o siódmym szczeniaku z miotu, który
tylko dlatego nie ma rodowodu, że był dodatkowy.
- Wszystkie psy rodowodowe mają w uchu lub w
pachwinie wytatuowany numer. Jest on wpisany w
metrykę, a następnie w rodowód psa.
- Nawet szczenięta z wadami jeśli urodziły się w
miocie zarejestrowanym w Związku Kynologicznym,
otrzymują tatuaż i metrykę. W ich metryce znajduje
się nadruk „niehodowlany”.
- Pies bez metryki po rodowodowych rodzicach jest
rodowodowe. Rodzice muszą być zakwalifikowani do
hodowli, a miot musi być zgłoszony w Związku
Kynologicznym
KWALIFIKACJA DO HODOWLI
Wiąże się z wieloma warunkami. Część z nich jest
różna dla różnych ras, dwa są wspólne:
- Pies musi mieć ukończone 18 miesięcy życia (
owczarek niemiecki – 24 miesiące).
- Pies musi trzykrotnie (na trzech wystawach, w tym
przynajmniej na jednej rang międzynarodowej lub
klubowej) od trzech różnych sędziów uzyskać oceny
hodowlane (owczarek niemiecki – dwie oceny od dwóch
sędziów). Ocena hodowlana to dla psa ocena doskonała, dla suki
– doskonała lub bardzo dobra.
U niektórych ras istnieje obowiązek prześwietlenie
stawów biodrowych w celu wykluczenia ich dysplazji.
Temu wymogowi podlegają m.in. owczarek niemiecki,
rottweiler, doberman, bokser, sznaucer olbrzymi,
nowofundland, bouvier i owczarek szkocki collie.
Istnieją również psy, głównie ras obrończych, które
trzeba poddać obowiązkowym testom psychicznym w celu
wyeliminowania z hodowli osobników tchórzliwych i
zbyt agresywnych. Należą do nich m.in. owczarek
niemiecki, rottweiler, doberman, bokser, sznaucer
olbrzymi, bouvier, briard. Poza tym owczarek
niemiecki (psy i suki) i doberman (psy) muszą
ukończyć kurs Psa Obrończego I stopnia (PO I).
Jeszcze do niedawna wymóg taki dotyczył również
rottweilerów.
Owczarek niemiecki musi być dodatkowo poddany tzw.
przeglądowi hodowlanemu w oddziale Związku
Kynologicznego, gdzie zostaje szczegółowo opisany.
Doprowadzenie psa do hodowli, a co za tym idzie
dochowanie się rodowodowego potomstwa jest więc
trudne. Do hodowli są dopuszczane tylko
wyselekcjonowane egzemplarze, które nie odbiegają od
ustalonego wzorca danej rasy. Dzięki temu zachowuje
się jej cechy charakterystyczne.
A MOŻE BEZ RODOWODU?
O kupnie psa bez rodowodu najczęściej decydują
względy finansowe. Jednak kupując takiego psa,
oszczędzamy tylko w momencie kupna. Koszt żywienia,
szczepień i szkolenia, czyli najogólniej mówiąc
utrzymanie psa z rodowodem i bez rodowodu jest
dokładnie taki sam. W przypadku tego pierwszego mamy
za to więcej możliwości wykorzystania jego zdolności
i predyspozycji oraz większe szanse na to, że będzie
zdrowy.
Warto zdawać sobie sprawę z tego, że prawie każdy
właściciel rodowodowej suki próbował wcześniej
założyć hodowlę. Jeśli ma nierodowodowe szczenięta,
to znaczy, że ich rodzicami są osobniki
niedopuszczone do hodowli. Przyczyny dyskwalifikacji
mogą być mało istotne dla przyszłego właściciela
psa: braki w uzębieniu, wnętrostwo, wady w
umaszczeniu. Ale już dysplazja i wada psychiki
(również często dziedziczona), np. nadpobudliwość,
bardzo groźna w przypadku psów dużych i silnych,
mogą mieć ogromny wpływ na zdrowie i życie zarówno
psów, jak i ludzi.
U potomstwa psów hodowlanych ryzyko wystąpienia wad
jest o wiele mniejsze niż u potomstwa psów nimi
obciążonych i ich powodu zdyskwalifikowanych.
Przyjaciel Pies nr 5/2000
Grażyna Radwan – Mazur, Katarzyna Paszczuk
- Pies musi mieć ukończone 18 miesięcy życia ( owczarek niemiecki – 24 miesiące).
- Pies musi trzykrotnie (na trzech wystawach, w tym przynajmniej na jednej rang międzynarodowej lub klubowej) od trzech różnych sędziów uzyskać oceny hodowlane (owczarek niemiecki – dwie oceny od dwóch sędziów). Ocena hodowlana to dla psa ocena doskonała, dla suki – doskonała lub bardzo dobra.
KWALIFIKACJA DO HODOWLI
Wiąże się z wieloma warunkami. Część z nich jest różna dla różnych ras, dwa są wspólne:
U niektórych ras istnieje obowiązek prześwietlenie stawów biodrowych w celu wykluczenia ich dysplazji. Temu wymogowi podlegają m.in. owczarek niemiecki, rottweiler, doberman, bokser, sznaucer olbrzymi, nowofundland, bouvier i owczarek szkocki collie.
Istnieją również psy, głównie ras obrończych, które trzeba poddać obowiązkowym testom psychicznym w celu wyeliminowania z hodowli osobników tchórzliwych i zbyt agresywnych. Należą do nich m.in. owczarek niemiecki, rottweiler, doberman, bokser, sznaucer olbrzymi, bouvier, briard. Poza tym owczarek niemiecki (psy i suki) i doberman (psy) muszą ukończyć kurs Psa Obrończego I stopnia (PO I). Jeszcze do niedawna wymóg taki dotyczył również rottweilerów.
Owczarek niemiecki musi być dodatkowo poddany tzw. przeglądowi hodowlanemu w oddziale Związku Kynologicznego, gdzie zostaje szczegółowo opisany.
Doprowadzenie psa do hodowli, a co za tym idzie dochowanie się rodowodowego potomstwa jest więc trudne. Do hodowli są dopuszczane tylko wyselekcjonowane egzemplarze, które nie odbiegają od ustalonego wzorca danej rasy. Dzięki temu zachowuje się jej cechy charakterystyczne.
A MOŻE BEZ RODOWODU?
O kupnie psa bez rodowodu najczęściej decydują względy finansowe. Jednak kupując takiego psa, oszczędzamy tylko w momencie kupna. Koszt żywienia, szczepień i szkolenia, czyli najogólniej mówiąc utrzymanie psa z rodowodem i bez rodowodu jest dokładnie taki sam. W przypadku tego pierwszego mamy za to więcej możliwości wykorzystania jego zdolności i predyspozycji oraz większe szanse na to, że będzie zdrowy.
Warto zdawać sobie sprawę z tego, że prawie każdy właściciel rodowodowej suki próbował wcześniej założyć hodowlę. Jeśli ma nierodowodowe szczenięta, to znaczy, że ich rodzicami są osobniki niedopuszczone do hodowli. Przyczyny dyskwalifikacji mogą być mało istotne dla przyszłego właściciela psa: braki w uzębieniu, wnętrostwo, wady w umaszczeniu. Ale już dysplazja i wada psychiki (również często dziedziczona), np. nadpobudliwość, bardzo groźna w przypadku psów dużych i silnych, mogą mieć ogromny wpływ na zdrowie i życie zarówno psów, jak i ludzi.
U potomstwa psów hodowlanych ryzyko wystąpienia wad jest o wiele mniejsze niż u potomstwa psów nimi obciążonych i ich powodu zdyskwalifikowanych.
Przyjaciel Pies nr 5/2000
Grażyna Radwan – Mazur, Katarzyna Paszczuk
